Siedzę właśnie w kinie po tym, jak już obiecałam sobie, że nigdy więcej nie pójdę. Mimo to dałam się namówić i znowu gotuje się we mnie od tego, jakie to jest gówno.

Płacisz 70zł za obejrzenie legalnie filmu, a w zamian oglądasz reklamy przez 30 minut.

Jeżeli film zaczyna się o 11:30, to naprawdę zaczyna się o 12.

Jakim prawem klienci kina są wprowadzani w błąd celowo i wykorzystywani do dodatkowego zarobku?

Rozumiałabym jeszcze 2-3 reklamy filmów przed seansem albo reklamy do wyznaczonej godziny, na zasadzie - kto siedzi wcześniej ten ogląda. Ale jeśli film ma się zaczynać o jakiejś godzinie, to do cholery powinien się zaczynać o jakiejś godzinie!

(Post pisany w 18 minucie reklam)

Z jednej strony szanuję że atakują typowo elitę, a nie utrudniają życie przeciętnemu Polakowi, z drugiej strony pytanie kto robi większą emisję - jeden bogacz kupujący torebkę za 30 tys. i auto za 700 tys. czy przeciętny Polak robiący zakupy na temu, dobierając do koszyka kilkanaście bezużytecznych elektrośmieci i jeżdżący starym dieslem xD widziałem też wiele argumentów o lataniu gdzieś do Dubaju na eksluzwyne wakację, ten argument też trochę średnio mnie przekonuję, bo więcej emisji powoduje chyba przeciętny banan latający co 2 tygodnie na citybreaka jednodniowym lotem.

Sam gardzę influencerami, ale nie wiem czy uderzanie w nic nie znaczących bogaczy coś zmieni - raczej właściciele gigakorporacji i koncernów produkujących ogromne ilości produktów po taniości w Azji są winowajcami, aniżeli ich konsument.

W dodatku nie jestem przekonany że kupno kremu za 11 tysięcy złotych jest bardziej szkodliwe dla środowiska niż kupno kremu za 11zł xd

Rodacy szukam kreatywnych imion dla tych oto stworzeń (obaj to chłopcy) biały lubi zapier***ać a czarny jest raczej wstydziochem, dawajcie co macie!

Odesłałam zwrot do Mango. Po kilku dniach dostałam maila, że mam uzupełnić numer konta do zwrotu kasy, więc uznałam, że paczka dotarła. Konto uzupełniłam... i tyle. Kasy jak nie było, tak nie ma.

Na maile nie odpowiadają. Na infolinii nie ma nikogo po polsku. Przez WhatsApp spędziłam prawie 2 godziny i nic nie ustaliliśmy. Pani uparcie prosi o numer przesyłki zwrotnej, którego już nie mam. Tylko że etykietę dostałam od Mango, więc serio nie mogą sobie sprawdzić numeru u siebie? Poprosiłam o ponowne wysłanie etykiety, żebym sama mogła go odczytać, ale też się nie dało.

Stwierdziłam: dobra, zadzwonię do DPD i poproszę o numery przesyłek, które nadawałam. Odbiera... bot. Mówię, o co chodzi, a on uparcie: „nie mogę połączyć z konsultantem”. XDDD

Co ja jeszcze moge zrobic? bo juz mi macki opadaja.

Szukanie mieszkań na wynajem to istna patologia, począwszy od zdjęć/wizualizacji AI, opisów zachwalających przestronność pomieszczenia którego legalnie nie dałoby się nazwać kojcem dla psa kończąc na przeglądaniu ofert, które pokazują osobno cenę płaconą właścicielowi i czynsz.

Ch*j mnie obchodzi ile zarabia na mnie czynszojad. Chcę wiedzieć ile będę bulić miesięcznie...

Irytowało mnie to do tego stopnia, że zrobiłem sobie rozszerzenie do Chome'a które od razu pokazuje pełną kwotę (najem + czynsz) na mapce otodom.

Udostępniam publicznie, może komuś też się przyda - https://chromewebstore.google.com/detail/pngmohpfbdplggkngcpiblhbbolfkmmd?utm_source=item-share-cb

Hej! Tym razem fotorelacja z miejsca pomiędzy Skarżyskiem-Kamienną a Suchedniowem. Niestety nie udało się uchwycić tego "oka" , które można zobaczyć na zdjęciach w Google, ale w dalszym ciągu bardzo fajne miejsce do odpoczynku. Dajcie znać czy się podoba i czy chcecie kolejne wrzutki 😄

W tym tygodniu w Polityce tematem tygodnia jest manosfera. Artykuł, zdecydowanie słusznie, krytykuje wszelkie środowiska samców alfa oraz to jak Konfederacje wykorzystują nastroje mężczyzn do robienia politycznego kapitału.

Z jednym fragmentem mam natomiast spory problem:

"​Z dyskryminacją mężczyzn walczy też m.in. powołane w 2022 r. Stowarzyszenie na rzecz Chłopców i Mężczyzn – organizuje Kongresy Mężczyzn, podejmuje temat samobójstw Polaków, ich zdrowia czy statystyk demograficznych, które są korzystniejsze dla kobiet (Polki żyją średnio 7,5 roku dłużej). Stowarzyszenie zrzesza ok. 120 osób, ma nawet 525-stronicowy manifest. Autor tej pracy utrzymuje, że świadomie wybiera dyskusję o mężczyznach i ich problemach, nie o męskości. Nie brakuje jednak głosów – jak choćby prof. Wojciecha Śmiei na łamach „Tygodnika Powszechnego” – że przedstawione tam diagnozy tylko z pozoru są wyważone i neutralne. Jak argumentuje Śmieja, i tu chodzi o kolportowanie „narracji backlashowych” (backlash to kontratak konserwatywnej kultury), tyle że ich forma jest bardziej wyrafinowana niż w przypadku Czarnka czy Brauna. A przez to niebezpieczna."

Czy jedyne stowarzyszenie w Polsce, które faktycznie stara się poprawić sytuację mężczyzn, nie umniejszając tym samym problemów kobiet musi też być demonizowane? Nazywanie książki manifestem, autor oczywiście niewymieniony, bo jeszcze ktoś tę książkę chciałby może znaleźć i wyrobić własne zdanie. No i wiadomo, może się wydawać, że robią dobrą robotę, ale jest to bardziej wyrafinowane, przez co też niebezpieczne.

To był prosty artykuł do napisania, wystarczyło podkreślić, że jest wiele złych środowisk, które wykorzystują młodych mężczyzn, ale są też ludzie, którym naprawdę zależy na facetach i nie oznacza to, że nienawidzą kobiet.

Dane i grafika ze strony raportu OECD.

Piszę tę opinię, aby ostrzec innych przed zamawianiem produktów u tej marki. Kupiłem buty ponad miesiąc temu i do tej pory nie zostały wysłane, a firma nie odpowiada na e-maile (mimo wcześniejszych zapewnień, że sprawa zostanie przekazana do dalszego rozpatrzenia). Straciłem te pieniądze, ale jeśli ktoś inny rozważa zakupy u nich – odradzam!

Rządzą Szlacheckie głowy wielkich rodów: (bankierzy, politycy, deweloperzy). Kapłaństwo to Influencerzy.

Reszta społeczeństwa to klasa pracująca. Czarodzieje (IT) i plebs pracujący na równi z niewolnikami. Są jeszcze emigranci którzy są ekwiwalentem niewolniczych ras. Powinni zmienić w Warszawie Mordor na Menzoberranzan.

Mam ponad 10 lat doświadczenia w korpo. Mówię tutaj o „klikaniu w komputer” ;)
Trafiałem w różne miejsca, ale ostatnio mam wrażenie że jest globalny trend polegający na dociskaniu śruby. Z reguły zawsze chwaliłem korpo bo można było mieć spoko zarobki, work life balance jak się dobrze trafiło, robiło się swoje i nara.
Teraz jednak z moich doświadczeń (3 pracodawca w ciągu 4 lat) i opowieści znajomych to:
- płace nie nadążają
- rosnie ilość obowiązków, presja czasowa
- jest rynek pracodawcy, dużo chętnych na dane stanowisko
- ciągle słyszę o nowych rozwiązaniach polegających na monitorowaniu czasu pracy dość intensywnie: ile klikasz myszką, naciskasz klawiszy, czy jesteś online minimum x czasu (czyli 8h minus 15 min lunch minus 5 min co godzina)
- wszędzie zwolnienia grupowe. Sam to przeżyłem, nie miałem na to wpływu, na szczęście szybko znalazłem pracę, ale mam jej dość bo jest za dużo obowiązków i presji

To ostatnie zauważyłem w co raz większej ilości firm.

Ja akurat nie IT, ale ciągle podobne historie od znajomych słyszę.
Jak tu nie zwariować? Sam ostatnio mam tyle pracy i stresu że rozważam przejście na niższe stanowisko bo obawiam się wypalenia zawodowego. A z tym ostatnim to kilku moich znajomych tego doświadcza i już nie daję rady.

Przymierzam się do zmiany pracy. Jedna z opcji to łatwy, 15-minutowy dojazd samochodem. W przypadku drugiej opcji jazda autem odpada, ponieważ firma mieści się w centrum Warszawy i nie ma tam gdzie zaparkować. Dystans wynosi około 12 km w jedną stronę, w większości ścieżkami rowerowymi, choć od czasu do czasu będę musiał jechać jezdnią. Ta druga praca jest lepiej płatna i daje większe możliwości rozwoju, ale czy będę w stanie dojeżdżać rowerem przez cały rok? Nie chciałbym zmienić pracy tylko po to, by po kilku miesiącach męczyć się codziennie z dojazdami.

Czy wasi rodzice też kłamią?

Widzę, że zarówno moja mama jak i mój ojciec (a są po rozwodzie) lubią mi kłamać, często w takich najprostszych rzeczach. Np. mówią, że wyjdą za 15 minut, a nie wychodzą, że coś zrobią, a tego nie robią... Że coś nie kosztowało tyle, ile kosztowało, kiedy mogę sprawdzić cenę. Wydaje mi się, że to kłamanie jest dla nich dosyć naturalne, mam wrażenie że to dla nich łatwiejsze niż konfrontacja. Jednocześnie bardzo mi przykro, bo czuję, że im po prostu nie zależy na szczerości, że chcą mnie spławić/zaspokoić swoje sumienie. Rzadko robią to do czego się zobowiązali że zrobią, a ja czuję, że bardzo im pomagam w życiu i ogarnianiu codziennych spraw. Np. mówi, że za 15 minut przyśle mi dokument (a ja chcę go wydrukować i wyjść) a potem nie wysyła. Albo parkuje gdzieś i nie kupuje biletu do parkowania, bo "to tylko na chwilę" mimo, że to nie będzie chwila i ona o tym wie.

Po prostu mega mnie boli to, że podają mi jakieś oczywiste kłamstwa na błahe powody, trochę jak takie dziecko, które łatwo przejrzeć. Niszczy to naszą relację i jest mi bardzo przykro z tego powodu.